Şunu kabul etmek lazım ki Tarkan’ın dinleyici nezdinde kredisi hep sanıldığından çok daha yüksekti. Hakkında yazılan ve epeyce sarsıcı iddialar içeren kitaplara, nedense ve nasılsa bir skandala dönüşen “Çişim geldi,” gafına, günün birinde ortaya atılan bir takım resimlere, yurt dışı macerasının gölgesinde yurt içinde tepetaklak olan kariyerine ve nihayetinde uyuşturucu kullandığı iddiasıyla gözaltına alınmasına rağmen görünen bir gerçek vardı; ilk yeni başarısında, memleket onu tekrar bağrına basmaya hazır ve nazırdı. Nitekim yeni albüm “Adımı Kalbine Yaz”, büyük bir coşku ve heyecanla karşılandı.

Kibariye günün birinde kocasının kendisini en yakın arkadaşıyla aldattığını öğrendi. Bu, bardağı taşıran son damla olacak ve bu defa affetmeyecekti. Üstelik boşanma safhası geldiğinde onu daha üzücü haberlerde de beklemekteydi. Yıllar boyunca alın teri dökerek kazandığı bütün para kocasının hesabındaydı ve o beş parasızdı. Bu haber gazetelere yansıdığında o hiç konuşmadı, sadece sustu ve hayata sıfırdan, yeniden başladı.

Kalbi kırık çocukluğunun, tekme tokat hıçkırıkların, bir bütünüydü küçük Yıldız; o da herkes gibi bütünün parçalarından biriydi.

Tarihsiz bir sonbahar, ihya edip düştün burnumun ucuna. Uzun uzun yorgundum ben, koyu koyu vurgundun sen. Sızlandım önce, sadece kısa bir süre...

Sonra dağıttım gözlerini gözlerime. Öyle bir dengi dengine çarpıştık ki sözüm sözdü; yansa da bel kıvrımlarım etrafında dönmek farzdı, basılsa da üstüme peşinde gölgelenmek hazdı...