Müzik dünyasını son günlerde en çok heyecanlandıran şey şüphesiz Tarkan'ın yeni albümü "Adımı Kalbime Yaz". Sevenler oldu eleştirenler oldu ama herkes bir şeyler dedi. Ben de albümü biraz daha sindirip kendimce yorumlayacağım elbette ancak daha önce paylaşacağım üç albüm var. Üçü de birbirinden farklı üç erkek vokal ve albümleri bu kez kalemimin ucunda. Bakın kim "bence" neler yapmış? 

“İkonik hafıza” diye bir şey var, biliyorsunuz. Hafızanın, anlık görüntüleri şıpınişi kaydeden ve asla unutmayan kısmına deniliyor. Ben şahsen, bizzat, kendim, hafızamın büyük parçasının “ikonik” olduğuna sizi temin edebilirim. Tamam, eskiye çok düşkünüm; eski şarkıları, plakları, şarkıcıların diskografilerini filan ezberde tutuyorum, hiç unutmuyorum, o ayrı. Ama bir de çok net görüntüler, eşyalar, objeler, kıyafetler var hatırımda. Tamamen bir dönemi, bir zamanı, mekanı, bir insanı hafızamda yıllar boyu yaşatmamı, hiç unutmamamı sağlayan “ikon”lar.

Bana doğru yaklaştı; tuttu ellerimi, çekti kendine, saçlarımı sıktı... Ne denli hileydim hiç hissetmedi.

Sonrası fırtınaydı kirpik içlerimde, sonrası dolandı kıvrılarak muamma bir serzeniş içerimde.

...Albüm ardı ardına iki eğlenceli şarkıyla devam ediyor: “Avare” ve “İstanbul”. İkisi de çok bugüne ait, bugünün dilinde yazılmış, kelimenin tam anlamıyla “genç işi” şarkılar. Hatta parmak hesabıyla da Sertab’dan daha genç birçok şarkıcının yazdığı ve söylediği şarkılardan çok daha genç olmuş her ikisi de. “Avare”nin müziğine Sertab ve Demir birlikte imza atarken, şarkının sözleri Sertab ve Günay Çoban ortak çalışması. Yazdığı her şarkıda farklılık yaratan ve bu anlamda söz yazarı olarak bence ayrı bir yerde duran Günay Çoban, sanırım ilk kez bir Sertab şarkısına imza atıyor.