Albümün merakla beklenen taraflarından biri de hiç kuşkusuz Sezen Aksu’nun yıllar sonra yeniden bir Tarkan albümünde isminin yer almasıydı. Bu en az bir “Acayipsin”, en az bir “Şımarık” demekti belki de. Ne var ki bir önceki albümden son anda çıkarıldığı söylenen Sezen Aksu bestesi “Biraz Nezaket”, daha sonra Günce’nin albümünde yer almış ve hemen hiç dikkat çekmemişti. “Metamorfoz”un başarısızlığını “Sezen Aksusuzluğuna” bağlayanlar da az değildi. Bu şartlar altında en çok heyecan uyandıran da bu yeni albümdeki Sezen şarkılarıydı haliyle. Oysa albüm çıkınca hep beraber gördük ki sadece iki şarkının sözlerinde Sezen Aksu’nun imzası var.

‘’Sana dair’’di geçen günler.

Seni uyurken bıraktığım o son sabah gibi ‘sana ahir’’di.

O küçük kağıda telaşla yazıp, aynaya astığım ;‘’farzet ki bir rüyaydı...’’ notum  ‘’ayrılığa kahin’’di.

Müzik sektörü, en azından son 10-15 yıldır, “yaz odaklı” hareket ediyor. Piyasaya verilen albüm sayısı, yakalanan (ya da yakalanacağı umulan) hit miktarı, verilen konserler ve haliyle kazanılan paralar “uzun yaz” da diyebileceğimiz, Mart-Eylül arasında yoğunlaşıyor. Hangi yorumcunun ve aslında hangi bestecilerin, müzisyenlerin, yapımcıların kazananlar arasında yer alacağı, buna karşılık kimlerin etkisizleşeceği, gözden düşeceği bu uzun yaz mevsiminde şekilleniyor ve geriye kalan uzun, verimsiz kış aylarında sadece istisnalar ya da sürprizler hayat alanı bulabiliyor.

Birdenbire, ansızın içi oyulmuş sızlanmalar girdi koynuma. Yaklaşmak istedikçe geri iten, elleri diken diken, göğsümden boşluğa yaralar serpen haykırmalar bastırdı içimi. Kalktım uzandığım yerden, tutuna tutuna duvarlara yürüdüm antreye doğru... Karanlığın taşları battı ayaklarıma bir kadeh ile dönüyorken ve şarabın koyuluğu aktı parmaklarıma; sesimi bile çıkartmadım.